Aslında ben de bu kadar inatçı bir takım olacağımızı beklemiyordum. Maç aldıkça rahatlar, alt sıralardan uzaklaşmanın sevincini yaşarken bir anda hedef ve hikâye başka bir yöne doğru kaymaya başladı. Her kazanılan 90 dakika sonrası futbolculardaki istek, yönetimin lige bakışını da değiştirdi. Biz oyun olarak her maç üstüne koyarak gelirken, rakiplerin beklenmedik kayıpları bizi açıkça, artık direkt çıkma olmasa bile play-off içinde varız dedirtti. Kendi adıma play-off zor ihtimal derken, artık bu saatten itibaren yoldan dönersek kendi kendimizin ayağına sıkmış oluruz.
Gelelim Urfa maçına… Kâğıt üstünde favori rakipti. Hem allı pullu kadrosu hem de bir maç eksiği olması, maçın onlar için ne ifade ettiğinin adeta açık göstergesiydi. İlk 10 dakikada 5 köşe vuruşu kullandılar, ardından biz mücadeleye ortak olduk. Her ne kadar önemli oyunculardan kurulu bir ekip olsalar da rakibi 2. bölgede karşıladık, onların geçiş oyununu kapattık. Ne kanatlardan ne de göbekten istedikleri gibi gelemediler.
Agresif oyunumuzun karşılığını aldık. Direkten dönen topun yanında 4 net pozisyondan sonuç alamadılar. Bizim net bir golümüz ofsayt nedeniyle kıyıma uğradı. Son dakikada Taha net pozisyonda topu dışarı attı. Aslında pozisyon bakımından Urfa üstün olsa da, bir deplasman takımı nasıl oynar mantığını sahaya iyi oturtunca biz de kazanabilirdik. Oyunun genelinde tüm futbolcular büyük uyum ve özgüven içindeydi, tebrik edelim.
Sonuç itibarıyla ikinci yarıda 4 hafta geride kaldı ve biz 8 puan topladık. Bana göre bu oyun ve puan tablosu, kısaca bizi dönülmez akşamın yoluna doğru götürmeye başladı. Bu hafta sırada Kastamonu var. Tribünde boş yer kalmadan takımımızı destekleyip bu maçtan da galibiyetle ayrılacağımızdan şüphem yok. Yapmamız gereken tek şey; aynı tempo, aynı istek ve aynı oyun karakterini sahaya koymak.
(0) Yorum
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın!