Jübile Böyle Olmamalıydı

İnegöl’ün gündemini uzun süredir meşgul eden, mobilya sektöründeki esnafı yakından ilgilendiren İMASKOP seçimleri sona erdi. Gönül isterdi ki bu seçimler kazasız belasız, birlik ve beraberlik içerisinde tamamlanmış olsun. Ancak ne yazık ki süreç beklendiği gibi sonuçlanmadı.

Seçim öncesinde oldukça gergin bir atmosfer hâkimdi. İnegöl’de yapılan hemen her seçimde olduğu gibi dedikodular, kulisler ve çeşitli iddialar yine gündemdeydi. Ancak bu kez işin dozu biraz daha fazla kaçtı.

Aslında seçimlerin gergin geçeceği başından belliydi. Buna rağmen Özcan Ayhan ve Bülent Temelli’yi salonda yan yana otururken görünce, yılların dostları olarak bu süreci olgunlukla tamamlayacaklarını düşünmedim değil.

Uzun yıllar birlikte yol yürüyen, sonrasında ise problemli bir ayrılığın ardından birbirlerine rakip olan bu iki tecrübeli ismin, yaşlarının ve deneyimlerinin gereğini yerine getirerek seçimi sükûnet içerisinde tamamlamaları beklenirdi. Ancak ortaya çıkan tablo bunun tam tersiydi.

Seçim sürecinde Özcan Ayhan’ın yönetim kurulu başkanı, başkan vekili, başkan yardımcıları ve yönetim kurulu üyelerine huzur hakkı adı altında maaş bağlanması yönündeki talebine Bülent Temelli karşı çıktı. Yapılan oylamada ise kooperatif ortakları Temelli’nin görüşünü haklı bularak Ayhan’ın teklifini reddetti.

Böyle bir fırsatı yılların siyasetçisi Bülent Temelli’nin değerlendirmemesi zaten beklenemezdi. Nitekim değerlendirdi de. Ancak bu noktadan sonra sadece Bülent Temelli değil, Özcan Ayhan da ipin ucunu kaçırdı.

Aynı salonda, henüz beş ay önce oda başkanlığı seçimlerini kaybettikten sonra “Gel, bu kooperatifi birlikte yönetelim” dediği Bülent Temelli hakkında ağır ithamlarda bulunan açıklamalar yaptı.

İnsan ister istemez şu soruları soruyor:

Eğer birlikte yola çıktığınız bir isim hakkında böyle ciddi şüpheleriniz varsa, bugüne kadar neden sustunuz? Neden yollarınızı daha önce ayırmadınız? Eğer gerçekten böyle bir niyeti olduğunu düşünüyorduysanız, yıllarca neden birlikte yürüdünüz?

“Yılların dostluğu hatırına sustum” demek de mümkün değil. Çünkü dün akşam yapılan konuşmalar, o dostluğa telafisi zor zararlar verdi.

Seçimler gelir geçer. Hatta zamanla unutulur da. Ancak kırgınlıklar kolay kolay unutulmaz. Günün sonunda insanın heybesinde kalanlar makamlar değil, dostluklardır.

Ne yazık ki Özcan Ayhan dün akşam istediği finali yapamadı. Kariyerinin son dönemine yakışmayan bir jübile gerçekleştirdi.

Oysa ben, oy sayımının ardından 16 yıl Mobilyacılar Odası Başkanlığı, 4 yıl da başkan vekilliği yapmış böylesine tecrübeli bir ismin rakibini tebrik ederek, ekibiyle birlikte kol kola salondan ayrılmasını görmek isterdim.

Yılların tecrübesine sahip, mobilya sektöründe önemli bir yere sahip olan bir ismin vedası böyle olmamalıydı.

Ne olursa olsun seçimler gelip geçer. Önemli olan dostluklar kazanmak ve dostlukları kaybetmemektir.

Ders almasını bilene...