Tılsım bozuldu

Elazığ deplasmanında kaybedince fazla takılmadım işin açıkçası. Sebebi de belliydi. Rakibin kadrosu bizden daha iyiydi, atmosferleri farklıydı ve en önemlisi de bir yol haritaları vardı.

Fakat Ankaragücü maçı öyle değil. En azından başkent ekibi eski modunda değil. Transfer tahtası kapalı, rica minnet bir oyuncu grubuyla ligde var olma mücadelesi veriyorlar. Devre arası ne yaparlar bilemem ama şu anki durumları bu.

İnegölspor kaybetme kontenjanını kesinlikle bu maçta kullanmamalıydı ama evdeki hesap çarşıya uymadı. Elazığ deplasmanında maçın son dakikalarında sarı kart görerek cezalı duruma düşen sağ bek Enes ile ön libero Emre’yi bu maçta çokça aradık. Bir de Mustafa Mete Tetik ve Yusuf Tursun’un olmayışı işimizi iyice zorlaştırdı.

Maçın başında durgun olan oyunumuz, penaltı golüyle biraz hareketlilik kazandı. Atacağımız ikinci golle skoru perçinleriz diye düşünürken, hakemin tutarsız kararları sonucu üç dakikada iki gol yiyerek adeta tılsımı bozmuş olduk.

Sağ bekte oynayan Hüseyin Afgan iyi bir mücadele örneği gösterirken, ön liberoda Efekan maalesef beklentilerin uzağında kaldı. Orta alanda oyunun bazı bölümlerinde üstünlüğü alsak da bazı anlarda sazın Ankaragücü’nde olmasına izin verdik.

Kanatlarda Taner, bildiğiniz gibi ne zaman ne yapacağı belli olmayan bir görüntüyle maçı tamamlarken; Taha ise etkili bir oyun ortaya koydu. Forvette Yasin Ozan, penaltı golünün dışında net iki gol daha atabilirdi, olmadı.

Sonradan oyuna giren Hasan, eski günlerini mumla aratmaya devam ediyor. Beklentim, bir an önce sakatlığın psikolojisini üzerinden atması.

Yediğimiz iki golde birinde rakibin sağ beki, diğerinde ise sol beki asist yaptı. Bu durum, o dakikalarda oyundan ne kadar koptuğumuzu adeta gösterir gibiydi. Sanki nazar değmiş bir durumdaydık. Oysa maçın bitmesine 25 dakika varken reaksiyon çok daha farklı olmalıydı.

Seyirci faktörü de bizi etkileyen bir başka unsur oldu.

Sonuç olarak bu mağlubiyet dünyanın sonu değil. Bu kulübün şu an bu puanda olmasını sağlayan da bu kadro. Yine de devamı gelecektir. Fakat şu kesin ki; biz mücadeleyi bırakırsak sıradan bir takım hüviyetine bürünürüz. Sermayemiz; koşmak, pres yapmak, temaslı oyun ve sahada savaşı bırakmamaktır.

Son olarak hocamız İsmail Güldüren’e şunu söylemeliyim:

Hocam, sezon başında hangi şartlarda lige başladığımızı herkes biliyor. Bu puanda olmamızın en büyük sebeplerinden birisin. Kadro yapımız belli ve buna rağmen iyi futbol oynattığını tüm futbol kamuoyu takdir ediyor. Sezon sonu varacağımız yol da aşağı yukarı ortada. Bana göre çok başarılısın. Kaybetmeyi sevmiyorsun, buna da hak veriyorum ama biraz daha sakinlik işleri daha da kolaylaştırır diye düşünüyorum.