“Burası bize ilaç gibi geldi”
Songül’le baba kızdan öte arkadaş olduklarını söyleyen Yahya Yıldız, geçmişten bugüne yaşadıklarını şöyle anlattı: “2000 yılında eşimi kaybettim. O günden bu yana kızımla birlikte yaşıyorum. Kızım zihinsel engelli. Yürümekte ve konuşmakta zorlanıyordu. Kendi başına adım bile atamıyordu. Koluna giriyordum ancak öyle yürüyebiliyordu. 12 yıldır buraya gidip geliyoruz. Burası bize ilaç gibi geldi. Günlerimiz güzel ve verimli geçiyor. Kızımda çok iyi ilerlemeler var. Artık bütün ihtiyacını kendi görebiliyor. Tek başına yürümeyi bırakın artık evde ütü bile yapıyor. Öğretmenlerin samimiyeti ve yakından ilgili olmasaydı bunları başaramazdık. Başta belediye başkanımız Abdullah Özdemir olmak üzere emek veren herkese teşekkür ediyorum. Bize ışık oldular.”
“Bana ‘tatlıcı dede’ diyorlar”
Engelliler Sarayı’nda bir aile gibi olduklarını söyleyen Yıldız, “Binada yaşı en büyük benim ama ruhu en genç olan da benim. Kızım çanta yapıyor ben de dikiş nakışla ilgileniyorum. Terziye gitmeyi bıraktım söküklerimi kendim dikiyorum. Her günümüz çok güzel geçiyor. Hep beraber eğleniyoruz, öğreniyoruz. Kızıma da diğer engellilere de moral vererek onları hayata motive ediyorum. Bana ‘tatlıcı dede’ diyorlar. Emekli maaşını aldığım gün onlara tatlı ısmarlıyorum” dedi.
Duyuru
İnegöl Online mobil uygulaması güncellendi TIKLA HABERLER CEBİNE GELSİN