MEHMET AKİF ERSOY KİMDİR?

Doğum adı Mehmed Ragif olan Mehmet Akif Ersoy, 20 Aralık 1873'te İstanbul'da dünyaya geldi. Mehmet Akif Ersoy; şair, veteriner hekim, öğretmen ve siyasetçi kimlikleriyle tanındı. Türkiye Cumhuriyeti ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin ulusal marşı olan İstiklal Marşı'nın yazarı olarak Türk edebiyatı ve siyasi tarihindeki yerini aldı. Ersoy, edebî kişiliği nedeniyle kaynaklarda sıkça "İstiklal Şairi" ve "Milli Şair" unvanlarıyla anıldı.

Mehmet Akif Ersoy'un hayatı, Osmanlı Devleti'nin son dönemi ile Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş yıllarına denk geldi. Eğitimini İstanbul'da tamamladı. Çeşitli kurumlarda öğretmenlik yaptı ve veteriner hekim olarak görev aldı. Siyasi alanda da faaliyet gösteren Ersoy, Birinci Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde milletvekili olarak yer aldı.

MEHMET AKİF ERSOY NE ZAMAN ÖLDÜ?

Mehmet Akif Ersoy, 27 Aralık 1936 tarihinde İstanbul'da hayatını kaybetti. Ölümü gerçekleştiğinde 63 yaşındaydı. Cenazesi İstanbul Edirnekapı Şehitliği'ne defnedildi. Bugün Mehmet Akif Ersoy'un mezarı, İstanbul'da Edirnekapı Şehitliği içinde bulunuyor.

İSTİKLAL MARŞI'NIN YAZILMASI VE KABULÜ

Türkiye Cumhuriyeti'nin bağımsızlık sembollerinden İstiklal Marşı, Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından düzenlenen ulusal marş yarışması sonucunda kabul edildi. Yarışma sürecinde, Millî Eğitim Bakanı Hamdullah Suphi Bey'in isteği üzerine Mehmet Akif Ersoy'un da yarışmaya katılması gündeme geldi.

Yarışma için 500 lira para ödülü konuldu. Mehmet Akif Ersoy, bu para ödülü nedeniyle başlangıçta yarışmaya katılmayı kabul etmedi. Aynı dönemde arkadaşı Hasan Basri Bey, kendisini ikna etmeye çalıştı. O güne kadar yarışmaya gönderilen şiirler değerlendirmeye alındı ancak yeterli bulunmadı. Mecliste, en uygun marşı Mehmet Akif Ersoy'un yazacağı yönünde bir kanaat oluştu.

Mehmet Akif Ersoy, bu süreçten sonra ulusal marş yarışmasına katılmayı kabul etti. Ersoy'un yarışmaya katılması üzerine bazı şairlerin şiirlerini yarışmadan geri çektikleri ifade edildi. Mehmet Akif, İstiklal Marşı'nı orduya ithaf etti. Şiir, 17 Şubat 1921 tarihinde Sırat-ı Müstakim ve Hâkimiyet-i Milliye gazetelerinde yayımlandı.

Millî Eğitim Bakanı Hamdullah Suphi Bey, İstiklal Marşı'nı Türkiye Büyük Millet Meclisi kürsüsünden okudu. Marş, meclis salonunda ayakta dinlendi. Yapılan oylama sonrası İstiklal Marşı, 12 Mart 1921 Cumartesi günü saat 17.45'te Türkiye'nin ulusal marşı olarak kabul edildi.

Mehmet Akif Ersoy, İstiklal Marşı için konulan 500 liralık para ödülünü almama kararını sürdürdü. Ödül, Hilal-i Ahmer bünyesinde faaliyet gösteren ve kadın ile çocuklara iş öğreten, cephe için elbise diken Dar'ül Mesai vakfına bağışlandı.

MEHMET AKİF ERSOY KİTAPLARI

Mehmet Akif Ersoy'un edebî çalışmaları şiir ağırlıklıdır. Eserlerinin önemli bir bölümü "Safahat" genel başlığı altında toplandı. Şairin öne çıkan kitapları kronolojik olarak şu şekilde sıralanıyor:

SAFAHAT (1911)

"Safahat", Mehmet Akif Ersoy'un en bilinen eserleri arasında yer alır. Şairin farklı dönemlerde kaleme aldığı şiirleri bu çatı eser altında toplanmıştır.

HAKKIN SESLERİ (1913)

"Hakkın Sesleri", Mehmet Akif Ersoy'un 1913 yılında yayımlanan şiir kitabıdır. Eserde, dönemin toplumsal ve dini temaları işlenir.

FATİH KÜRSÜSÜNDE (1914)

1914 tarihli "Fatih Kürsüsünde" isimli eser, Mehmet Akif Ersoy'un manzum anlatımları arasında yer alır. Eserde, bir konuşma kurgusu içinde çeşitli konular ele alınır.

HATIRALAR (1917)

"Hatıralar", 1917 yılında yayımlandı. Eserde, Mehmet Akif Ersoy'un gözlem ve değerlendirmelerine dayanan şiirler bulunur.

ASIM (1924)

"Asım", 1924 yılında yayımlanan manzum bir eserdir. Eserde, gençlik ve toplum temaları şiir formunda işlenmiştir.

GÖLGELER (1933)

"Gölgeler", Mehmet Akif Ersoy'un 1933 tarihli şiir kitabıdır. Bu eser, şairin farklı yıllarda kaleme aldığı şiirleri içerir.

Bu kitaplar, Mehmet Akif Ersoy'un edebiyat alanındaki temel eserleri arasında gösterilmektedir. Safahat başlığı altında bir araya getirilen bu çalışmalar, şairin edebî mirasının önemli bir bölümünü oluşturur.