25 Temmuz 2010 Pazar gecesi meydana gelen olaylar sırasında, atılan kaldırım taşı parçası gözüne isabet eden ve sağ gözünde yüzde 98 oranında görme kaybı meydana gelen, İnegöl Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme Bürosu görevlisi Polis Memuru Ali Şen’i, tedavi gördüğü Bursa Tıp Fakültesi Hastanesinde ziyaret eden Yavuz Turhan, sağlığı ve morali yerinde olan Şen’in, ''Şehit olmakta vardı... Görevimi seviyorum. Bu mesleğe girerken her şeyin başımıza geleceğinin bilincindeydik. Bir gözüm görmeyecek. Ama görevime devam etmek istiyorum. Olmazsa 'Gazi' olacağım. Memleketim için yine elimden geleni yapmaya her zaman hazır olacağım'' mesajını aktardı.
Bir hastalıktan dolayı sürekli olarak gittiği Bursa Tıp fakültesi Hastanesindeki kontrolünün geç saate denk geldiğini, aradaki boşluğu değerlendirmek için Polis Memuru Ali Şen’i ziyarete gittiğini belirten, olay gecesi yaralı Polis Memuru kalabalığın arasından güçlükle çıkaran Yavuz Turhan, ziyaret sırasındaki gelişmeleri şöyle anlattı; “Yatağında oturmuş, Bursa Emniyetinden gelen misafirlerini ağırlıyordu. Yataktan indi, sarıldık kucaklaştık. 'Hoş geldin Yavuz ağabey, nasılsın ?' cümlesi, sapasağlam ayakta duran bir ses tonundaydı. Ziyarete gelen emniyet mensuplarıyla tanıştırdı. Bir süre sohbet ettikten sonra 'arkadaşları bir ihtiyacının olup olmadığını sordular. Ali yine metanetli ses tonuyla 'Sağ olun, Allah razı olsun' dedi. Bir polis arkadaş görevlendirilmiş. Ali polisin yanında 24 saat.diğer ziyaretçiler gidince, tekrar sarıldık birbirimize ve oturduk koltuğa. Kayınbiraderi refakatçi. Çay almaya gitti bir koşu. Çaylarımızı yudumlarken, ‘O anda bir tek seni sesinden tanıdım. Neden böyle oldu anlamıyorum. Orada ki kalabalığın önüne bir kamyon taş döksem, geçsem karşılarına bir tanesi bile beni taşlamaz. Neden oldu, nasıl oldu? İnegöl insanı bu değil' derken, sesi ilk defa titredi. O gece ameliyata almışlar. Çıktığında doktor, 'Ali çok kötü bir yerden, sinirlerin olduğu bölgeden almışsın darbeyi. Sana açık söylüyorum benim hiç umudum yok’ dediğinde, ‘Diğer gözüm bana yeter. İşimi yapabilir miyim, yapamaz mıyım bilemem. Ama yinede bir göz yeter’ demiş usulca. ‘Eşim ve çocuklarımda buradaydı, üzülmemelerini, ağlamamalarını söyledim. Kader böyle imiş bundan sonraki hayatımızda böyle yaşayacağız' diyerek, yıllar önce yaptıkları bir kazadan dolayı da zor günler yaşadığını dile getirdi. Konuşmamızın en duygusal anlarıydı. Daha fazla üzülmemek için kayınbiraderine fotoğraf çekmesini rica ettim. Koltukta yine kolkolaydık 'O gece’deki gibi. Çaylarımızı yudumlayıp, boğazımızdaki düğümleri çözdük. Aliyle yıllardır tanışıyorduk. ‘Hadi ağabeyi aşağıya inelim’ dedi. 'Birer cigara boğalım' İnegöllü tabiriyle. Dışarıya çıktık yine kolkola. 'Ağabeyi, kaçıyorum arada sigaraya’ derken gülümsüyordu. Sigaralarımızı bizi kavuran güneşin altında çekerken, yaşadıklarımızı anlamlı kılmak, ölümsüzleştirmek için bir kaç kare daha fotoğraf çektirdik birlikte. Geçmiş olsun, Allah hayırlı şifalar versin dilekleriyle Ali’nin yanından ayrılıp, kontrolüme gittim”

Yıldırım Gazetesi