Geride kalan 4 haftada alınan 1 puan ve puan sıralamasında yerleşilen sondan 2. sıra... Uzun zaman sonra maalesef kötü başladığımız bir sezon yaşıyoruz. İşin vahim tarafı da ilerleyen haftalar için umut vermiyoruz.

Bakıyorsun kadroya; bireysel anlamda herkesin bir kariyeri olmuş ama takım olarak sahaya çıkınca acemi birliği mangası...

İsmail Hoca geldi, 10 gün oldu. Dedik ki Ankaragücü maçından en az 1 puan alırız. Zira hoca, sert ve agresif bir oyun anlayışı sergiletir takıma. Onda da boşa umutlanmışız. Karacabey maçından da beter, kötü oynadık başkentte.

Durgun, ne yaptığını bilmeyen, sahanın her yerinde topu rakibe verip seyreden bir oyun ortaya koyduk. Düşünün, Ankaragücü ilk 14 dakikada net 4 pozisyon buldu. 4 gol attılar, bir penaltıları verilmedi, bir topları direkten döndü ve en az net 10 pozisyon kaçırdılar. Artık nasıl bir ruh hâliyle oynadığımızı siz tahmin edin.

Takımın en iyisi kaleci Harun ise geriye fazla söz kalmıyor. İsim ayırmadan söyleyelim; sahada oynayan, sonradan oyuna giren herkes çok kötü oynadı.

Son olarak şunu söyleyelim: Bu hafta iç sahada oynayacağımız Fethiye maçını kazanmaktan başka çaremiz yok. Kısacası,kendinize gelmekten başka çareniz yok beyler!

Bu arada bu memleketin başkentinde taraftarımıza yapılan muameleyi de kınıyorum. Oraya gelen seyircimize planlı bir oyun uygulanmış ve taraftarlarımız maça alınmamışlardır. Sanki mülteci muamelesi yapılarak stat dışında bekletilmişlerdir.

Ne diyelim? Bu işleri tezgâhlayanlarayazıklar olsun!

Ve unutmayalım:

Gün olur, devran döner...